04
Marzec
2013

Wystawa – Ks. płk. Józef Joniec

imagesMuzeum Zamek w Oświęcimiu oraz Stowarzyszenie Miłośników Zabytków i Historii Ziemi Oświęcimskiej zaprasza na otwarcie wystawy pt. „Ks. płk. Józef Joniec – oświęcimski proboszcz, kapelan, żołnierz spod Monte Cassino”.

Wystawa powstała ze zbiorów Muzeum Regionalnego Ziemi Limanowskiej w Limanowej, Parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Oświęcimiu, Parafii pw. Najświętszej Marii Panny – Królowej Polski w Woli Justowskiej, Parafii pw. Chrystusa Króla w Balinie.

Otwarcie wystawy 14 marca 2013 godz. 17.00

 Wystawa czynna dla zwiedzających do 14 kwietnia 2013 w godzinach otwarcia muzeum.

ZOBACZ ZDJĘCIA Z OTWARCIE WYSTAWY:

jon1 jon2 jon3 jon4 jon5 jon6 jon7 jon8 jon9 jon10 jon11 jon12 jon13 jon14 jon15 jon16 jon17 jon18

 

Ksiądz Józef Joniec urodził się w dniu 11 marca 1900 roku w Sowlinach, niewielkiej wsi leżącej na Ziemi Limanowskiej. Był synem zamożnych gospodarzy Wojciecha Jońca i Agaty z domu Rosiek. Edukację szkolną rozpoczął w szkole powszechnej w Limanowej. Dzięki staraniom matki kontynuował naukę w I Gimnazjum w Nowym Sączu. Zetknął się w nim z takimi organizacjami niepodległościowymi jak Związek Strzelecki, „Promieniści” czy Drużyny Strzeleckie. Po otrzymaniu w roku 1916 promocji do piątej klasy gimnazjum, jak wielu młodych Polaków wstąpił do Legionów Polskich. W związku z tym, że potrafił dobrze jeździć konno zaciągnął się do 2 pułku ułanów przy II Brygadzie Legionów. Z jednostką tą przeszedł cały szlak bojowy. Po Kryzysie Przysięgowym znalazł się, jak wielu Polaków z Galicji w Polskim Korpusie Posiłkowym. Po zorganizowaniu Polskiego Korpusu Posiłkowego został on skierowany na front karpacki. Na wieść o przekazaniu przez państwa centralne Ziemi Chełmskiej powstającej Ukraińskiej Republice Ludowej oficerowie i żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego postanowili przedrzeć się na rosyjską stronę frontu. Nocą 15 lutego 1918 roku pod Rarańczą udało się to żołnierzom obu pułków piechoty i części taborów. Zatrzymanych 175 oficerów i 3000 żołnierzy, w tym Józefa Jońca internowano w Huszt w komitacie Marmaros Sziget. Józef Joniec został następnie wcielony do armii austro-węgierskiej i został skierowany na front włoski, gdzie przebywał do zakończenia działań wojennych.

Po powrocie do kraju wstępuje do tworzącego się Wojska Polskiego aby wziąć udział w wojnie polsko-ukraińskiej. Za udział w niej zostaje odznaczony Krzyżem Zasługi.

W roku 1920 ponownie wstępuje do Wojska Polskiego, do 1 pułku ułanów ziemi krakowskiej (w armii austro-węgierskiej – 1 pułk ułanów galicyjskich, późniejszy 8 pułk ułanów księcia Józefa Poniatowskiego) aby wziąć udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Wtedy to ślubuje, iż po szczęśliwym powrocie z wojny wstąpi do seminarium duchownego.

Po zakończeniu wojny powraca do nauki, zdaje maturę w 1921 roku. Jesienią tegoż roku wstąpił do seminarium, aby w dniu 19 września 1926 otrzymać święcenia z rąk arcybiskupa krakowskiego Adama Stefana księcia Sapiehy.

Pracę duszpasterską rozpoczyna jako wikary w parafii w Czarnym Dunajcu. Przez okres pięciu lat poświęca się intensywnej pracy wśród młodzieży i wiernych.

W roku 1930 został przeniesiony do powstającej właśnie parafii w Balinie, do którego przybywa pod koniec sierpnia. Odłączony od parafii w Kościelcu Balin nie posiadał własnego kościoła. W roku 1935 ksiądz Joniec przystępuje do budowy kościoła. Zdając sobie sprawę z niezamożności swoich parafian postanawia rozbudować w kościół dotychczasowy kościółek. Ostatecznie końcowe prace zostają zakończone w 1937 roku. Posługę duszpasterską ksiądz Joniec sprawuje w Balinie do 1939 roku, kiedy to został ostrzeżony przez miejscowego volksdeutscha o aresztowaniu i wyjechał w swoje rodzinne strony. By potem przez Nowy Sącz, Szczawnicę a później Słowację udał się na Węgry gdzie czasowo pełnił obowiązki kapelana w obozach internowanych na Węgrzech polskich żołnierzy. W czerwcu 1940 przez Jugosławię i Grecję wyjechał do Palestyny gdzie został kapelanem Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich.

W sierpniu 1941 wraz z żołnierzami znalazł się w oblężonym Tobruku, w którym głosił kazania ogłoszone drukiem w 1942 roku w Jerozolimie.

W roku 1942, w związku z rozbudową Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich w 3 Dywizję Strzelców Karpackich, ksiądz Józef Joniec został naczelnym kapelanem tej jednostki.

W czasie walk pod Monte Cassino pełnił nie tylko funkcje kapelana, ale również z poświęceniem własnego życia ratował innych, wynosząc rannych z pola ostrzału. Za bitwę pod Monte Cassino ksiądz Joniec otrzymał Krzyż Walecznych. Wraz z żołnierzami brał również udział w gaszeniu bazyliki w Loretto, za co został odznaczony przez papieża medalem Bene Meriti. We Włoszech pozostał do września 1946 roku, gdzie urządzał cmentarz dla żołnierzy poległych w bitwie o Monte Cassino. Walnie przyczynił się również do budowy pomnika na Wzgórzu 593.

W dniu 9 września 1946 roku wyjechał do Anglii, gdzie pełnił obowiązki kapelana do roku 1948. W dniu 21 kwietnia tegoż roku dowódca dywizji odczytał rozkaz żegnający powracającego do Polski księdza Jońca.

Po powrocie ksiądz Joniec został skierowany na proboszcza  do Woli Justowskiej, w której zajął się remontem sprowadzonego z Komorowic zabytkowego kościółka, pracując często jako zwykły robotnik.

W maju 1951 roku został przeniesiony jako proboszcz i dziekan do Oświęcimia, w którym zajął się odnową kościoła parafialnego. W cztery lata później, w czasie odprawiania mszy ksiądz Joniec zemdlał. Stwierdzono zawał, a po nim nastąpił paraliż z utratą mowy i amnezją. W dniu 17 grudnia nastąpił kolejny zawał serca, a w dniu 21 grudnia 1956 zgon. W pogrzebie brali udział między innymi  parafianie z  Oświęcimia, Balina i Luszowic.

plakat Joniec